Jongerenvakantie naar de Gorges du Tarn van 3 tot 13 juli 2008. Een enthousiaste deelnemer vertelt zijn verhaal…

Het waren tien onvergetelijke dagen. Het onwennige gevoel van de eerste dag hield gelukkig niet lang stand. Vanaf dag twee kenden we elkaar al wat beter en kwam het speelse karakter bij de meeste al boven. De vakantie vol schitterende momenten kon van start gaan.
Mijn persoonlijke hoogtepunt van de reis zat in de tweede helft. Het was dan ook letterlijk een hoogtepunt. We maakten een wandeling naar een uitkijkpunt in de bergen. Er werd ons verteld dat we er gieren in het wild konden bewonderen. Dat moet gewoon schitterend zijn! ’s Morgens vertrokken we vol goede moed naar boven. Ergens in de helft moest een zware beslissing gemaakt worden. Wie gaat er mee naar de top van de berg? En wie gaat er terug naar beneden? Er bleef een beperkte groep van zes jongeren en drie begeleiders over. We hebben er een super toffe namiddag beleefd. De natuurpracht is gewoon onvergetelijk. Schitterende rotsformaties, prachtige vergezichten en soms iet te dicht begroeide, maar fleurige bossen. Een luide echo weerklonk in de bergen! Ja, ze zullen geweten hebben dat de diabeetjes er geweest zijn. We waren op weg naar de top van de berg. De moed zakte ons in de schoenen toen we de weg bijna verloren waren en nog altijd geen gieren hadden gezien. Gelukkig konden we ons optrekken aan de gedachten dat er in de vallei een ijsje op ons lag te wachten. Dan maar terug afdalen. Maar plots… op de terugweg zagen we ze. De schitterende vogels. De gieren. Ze vlogen op een aantal meters langs ons heen. Echt onvergetelijke momenten. Nog even wat chocolade van een vriendelijke Fransman helpen opeten, de bloedsuiker controleren en we kunnen de weg naar het dal verder zetten. Waar we werden opgewacht door de rest van de groep.